Δρακόλιμνη Πάπιγκο – Χορεύοντας με τους Δράκους..

Το αλπικό τοπίο αν και δεν έχει συνυφαστεί με το τουριστικό προϊόν της Ελλάδας, έχει να προσφέρει με εντελώς διαφορετική εικόνα και είναι ουσιαστικά η άλλη όψη του νομίσματος. Όταν η θάλασσα αγριεύει και ο καιρός κρυώνει τότε είναι η στιγμή να ανεβούμε βόρεια και να υποδεχτούμε το χειμώνα όπως ακριβώς του αξίζει, πάνω στα βουνά της Πίνδου.

Άπειρος Χώραν έχει ονομαστεί η Ήπειρος και πραγματικά αξίζει το χαρακτηρισμό αυτό, αφού ο τόπος τούτος μοιάζει να μην αρχίζει και να μην τελειώνει πουθενά. Σειρές αλυσιδωτές με βουνά στέκουν η μια πίσω από την άλλη μέχρι το τέλος του ορίζοντα, σαν μια θάλασσα που τα κύματά της μαρμάρωσαν. Τα δέντρα σχεδόν αιώνια καλύπτουν τις πλαγιές τους και κάπου εκεί ανάμεσα μια χούφτα σπίτια εδώ κι εκεί, φωλιές ανθρώπινες, τα χωριά του Ζαγορίου.

Τα Ζαγοροχώρια αποτελούν εξαιρετικό παράδειγμα συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης. Το εκπληκτικής ομορφιάς φυσικό περιβάλλον της περιοχής βρίσκεται σε αρμονία με την τοπική αρχιτεκτονική, με τα σπίτια να είναι φτιαγμένα από ντόπια πέτρα απόλυτα εναρμονισμένα με το αλπικό τοπίο. Οι δυσκολίες που ερήμωσαν στο παρελθόν τα χωριά από τους μόνιμους κατοίκους τους, τώρα μάλλον φαίνεται ότι υπήρξαν και η σωτηρία τους αφού τα χωριά ανεπηρέαστα από την λαίλαπα της σύγχρονης ανάπτυξης των αστικών κέντρων διατηρούν το γραφικό και παραδοσιακό τους χαρακτήρα.

Οι πεζοπορικές διαδρομές έχουν την πρωτοκαθεδρία στις δραστηριότητες που προσφέρει η περιοχή. Τα μονοπάτια διασχίζουν μέρη απερίγραπτου φυσικού κάλλους και προσφέρονται για πεζοπορία προσιτή σε όλους. Μια από τις πιο γνωστές διαδρομές ξεκινά από το Μονοδένδρι και καταλήγει στο Βίκο διασχίζοντας το Φαράγγι του Βίκου, ένα από τα μεγαλύτερα και βαθύτερα φαράγγια του κόσμου.

Η διαδρομή όμως που έχει αγαπηθεί πιο πολύ από τους πεζοπόρους είναι αυτή της Δρακόλιμνης. Η μοναδικότητα της δημιουργίας της έχει τυλιχτεί με μύθους και θρύλους που δικαιολογούν το όνομα, την ομορφιά και τη φήμη της. Κι όπως σε κάθε παραμύθι έτσι κι εδώ υπάρχει ένας δράκος.

Σύμφωνα με το μύθο, στη Δρακόλιμνη της Τύμφης και στη Δρακόλιμνη του Σμόλικα ζούσε από ένας δράκος. Οι δράκοι κάθε φορά που μάλωναν πετούσαν ο ένας στον άλλο πέτρες και έτσι εξηγούν οι ντόπιοι γιατί οι όχθες τους έχουν αντίστοιχα μαύρες πέτρες με διάσπαρτες άσπρες πέτρες και το αντίστροφο.

Ένας άλλος, πιο πρόσφατος θρύλος, λέει για την περιπέτεια του Αλή Πασά το καλοκαίρι του 1814, όταν εκείνος προσπάθησε να ανεβάσει στη Δρακόλιμνη της Τύμφης δύο βάρκες από τη λίμνη των Ιωαννίνων. Η μια διαλύθηκε στη διαδρομή και από τότε η κορφή αυτή ονομάζεται Μονόξυλο. Η άλλη έφτασε ως το χωριό Ροδόβολη, και επειδή ο δράκος δεν ήθελε κανέναν στη λίμνη του, έριξε άγριο χαλάζι στον Πασά, διώχνοντάς τον κακήν κακώς. Μόλις ο Πασάς εγκατέλειψε το βουνό η χαλαζοθύελλα σταμάτησε. Ο Δράκος είχε καταφέρει να κρατήσει τη λίμνη του.

Η διαδρομή της Δρακόλιμνης ξεκινά από το χωριό Μικρό Πάπιγκο και διαρκεί περίπου 3 ώρες μέχρι το καταφύγιο της Αστράκας που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.950μ. και είναι ο συνηθισμένος σταθμός ξεκούρασης των πεζοπόρων. Το μονοπάτι συνεχίζει από εκεί για περίπου 1 ½ ώρα, καταλήγοντας στην μυθική Δρακόλιμνη, σε υψόμετρο 2.050μ. Η θέα επιβεβαιώνει όλους τους μύθους έχοντας μια ομορφιά άγρια και μυστηριώδη με άδενδρες βουνοπλαγιές και την επιβλητική κορυφογραμμή της Γκαμήλας.

Η αλπική Δρακόλιμνη είναι δημιούργημα των τελευταίων παγετώνων, πριν από δέκα χιλιάδες χρόνια, όπως και οι υπόλοιπες Δρακόλιμνες της περιοχής και τροφοδοτείται με νερό από τα χιόνια που σκεπάζουν τις γύρω βουνοκορφές και καταλήγουν εδώ την άνοιξη όταν λιώνουν.

Επιβεβαιώνοντας εν μέρει το μύθο της, η Δρακόλιμνη φιλοξενεί στις όχθες της τον αλπικό τρίτωνα, ένα σπάνιο αμφίβιο με γκρίζα ράχη και πορτοκαλλί κοιλιά μήκους 10 εκατοστών, σαφώς μικρότερο από το Δράκο των παραμυθιών.

Μπορεί ο Δράκος της λίμνης τελικά να μην είναι μεγαλύτερος από μια παλάμη, αλλά όπως κάθε Δράκος, φυλάει κι αυτός έναν ανεκτίμητο θησαυρό. Μια μοναδική αλπική λίμνη, σκαρφαλωμένη σε ένα από τα πιο δυσπρόσιτα βουνά της Ελλάδας, η διαδρομή της οποίας μετατρέπει κάθε βήμα σε μια ανεπανάληπτη εμπειρία ζωής.

Πώς να πάτε στο Πάπιγκο
Το σύμπλεγμα των Ζαγοροχωρίων είναι 445 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και 370 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Μπορείτε να πάτε είτε οδικώς είτε αεροπορικώς. Από τα Ιωάννινα ακολουθείτε το δρόμο προς Κόνιτσα την Ιωαννίνων - Κόνιτσας δρόμο ακολουθώντας τις πινακίδες.

Χρήσιμα Τηλέφωνα
Αεροδρόμιο Ιωαννίνων: 26510 27058
Νοσοκομείο Ιωαννίνων: 26510 80111, 26510 99111
ΚΤΕΛ Ιωαννίνων: 26510 26286

Κείμενο: Στέλλα Πράσινου

www.pass2greece.gr

Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...