Μαραθώνιος – Ευ αγωνίζεσθαι για 2.500 χρόνια..

Ο Μαραθώνας είναι σήμερα κωμόπολη της βορειοανατολικής Αττικής και έδρα του ομώνυμου δήμου. Ο Μαραθώνας έγινε γνωστός από την κοσμοϊστορική μάχη που έγινε εκεί το Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. μεταξύ Αθηναίων και Περσών. H πόλη πήρε την ονομασία της από τον τοπικό ήρωα Μάραθο. Αργότερα ιδρύθηκαν στην περιοχή και οι πόλεις Προβάλινθος, Οινόη και Τρικόρυθος οι οποίες μαζί με το Μαραθώνα αποτέλεσαν την Τετράπολη της Αττικής.

Η Μάχη του Μαραθώνα
Στην κοσμοϊστορική εκείνη μάχη oι Αθηναίοι πολέμησαν με επικεφαλής το Μιλτιάδη και οι Πέρσες με επικεφαλής το Δάτη και τον Αρταφέρνη. Οι περσικές δυνάμεις που έφταναν τις 60.000 άντρες, αφού κατέστρεψαν την Ερέτρια, αποβιβάστηκαν στον κόλπο του Μαραθώνα. Οι Αθηναίοι έστειλαν 10.000 άντρες και οι Πλαταιείς 1,000 (ήταν οι μόνοι που έστειλαν βοήθεια απαντώντας σε σχετική έκκληση των Αθηναίων, γιατί οι 2.000 Σπαρτιάτες έφτασαν την άλλη μέρα της μάχης).
Ο Μιλτιάδης είχε παρατάξει τους οπλίτες του σε πλάτος ίσο με το πλάτος της περσικής δύναμης και ενίσχυσε περισσότερο τα δυο άκρα της αθηναϊκής παράταξης. Όταν οι Πέρσες άρχισαν την επίθεση, το κέντρο της δικής τους παράταξης, ως πιο ισχυρό, ανάγκασε τους Αθηναίους να υποχωρήσουν. Οι Πέρσες όμως προελαύνοντας βρέθηκαν ξαφνικά περικυκλωμένοι από τις δύο ισχυρές πτέρυγες της αθηναϊκής παράταξης. Ακολούθησε πανικός και oι γραμμές των Περσών διαλύθηκαν, γιατί οι οπλίτες τους έσπευδαν να καταφύγουν στα περσικά πλοία.
Στη μάχη αυτή, στην οποία συμπολέμησαν με τους Αθηναίους πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία και οι δούλοι τους, έπεσαν πάνω από 6.000 Πέρσες και 192 μονάχα Έλληνες. Ανάμεσα σ' αυτούς και ο αδερφός του Αισχύλου Κυναίγειρος. Ο ίδιος άλλωστε ο ποιητής Αισχύλος είχε τραυματιστεί στη μάχη του Μαραθώνα.
Στη μάχη νίκησαν οι Αθηναίοι.

Ο Τύμβος του Μαραθώνα
Το σημαντικότερο σωζόμενο μνημείο της πεδιάδας του Μαραθώνα είναι ο Τύμβος των Μαραθωνομάχων, ο Σωρός, όπως τον ονομάζει ακόμη η λαϊκή παράδοση, ύψους 9 μ. και διαμέτρου 50 μ., που σκεπάζει τα οστά των 192 Αθηναίων, που έπεσαν στη μάχη του Μαραθώνα. Κάτω από το χώμα η ανασκαφική έρευνα έχει ανακαλύψει το τεφροφόρο στρώμα της πυράς με τα αποτεφρωμένα οστά. Μέσα στον Τύμβο βρέθηκαν και τα ίχνη του νεκρόδειπνου. Σύμφωνα με τα έθιμα, οι νικητές περισυνέλεξαν τους νεκρούς από το πεδίο της μάχης, τους έθεσαν στην πυρά και παρεκάθησαν σε περίδειπνο για να τιμήσουv την ανδρεία τους. Έξω από τον Τύμβο oι Αθηναίοι έφηβοι κατέθεταν κάθε χρόνο στεφάνους και πρόσφεραν θυσίες στη μνήμη των νεκρών μαραθωνομάχων.

Ο Μαραθωνοδρόμος
Αφού απεστάλη αγγελιαφόρος οπλίτης για να ανακοινώσει το χαρμόσυνο νέο στην Αθήνα, ακολούθησε ο κατάκοπος αθηναϊκός στρατός υπό το Μιλτιάδη, με σκοπό να προλάβει τον περσικό στόλο που κατευθυνόταν προς την ανυπεράσπιστη Αθήνα. Σύμφωνα με την παράδοση, το χαρμόσυνο άγγελμα της νίκης στο Μαραθώνα έφερε στην Αθήνα ένας αγγελιαφόρος οπλίτης, που αμέσως μετά την κραυγή «Νενικήκαμεν» έπεσε νεκρός από την εξάντληση. Η παράδοση αυτή συμπλέκεται στους μεταγενέστερους αρχαίους συγγραφείς με την περίπτωση του επαγγελματία δρομέα Φειδιππίδη, με συνέπεια να ταυτιστεί με αυτόν ο ανώνυμος οπλίτης που έφερε πρώτος στην Αθήνα το νικηφόρο μήνυμα.
Στην κληρονομιά της μάχης του Μαραθώνα συγκαταλέγεται και το αγώνισμα του μαραθωνίου δρόμου, το οποίο έφτασε ως τις μέρες μας και συμπεριελήφθη στα αγωνίσματα των σύγχρονων Ολυμπιάδων.

Ολυμπιακός Μαραθώνιος 1896
Την πέμπτη ημέρα των Α' Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δέσποζε το αγώνισμα του Μαραθωνίου, ένα αγώνισμα που είχε εισηγηθεί ο γάλλος φιλόλογος Μισέλ Μπρεάλ, σε ανάμνηση της διαδρομής του Φειδιππίδη μετά τη Μάχη του Μαραθώνα. 17 αθλητές από πέντε χώρες παρατάχθηκαν στην αφετηρία στη γέφυρα του Μαραθώνα, για να διανύσουν τα 40 χιλιόμετρα της διαδρομής μέχρι τον τερματισμό στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου 100.000 κόσμου είχε συγκεντρωθεί για να αποθεώσει τους νικητές, πιστεύοντας ακράδαντα ότι κάποιος Έλληνας θα κόψει πρώτος το νήμα.
H απόσταση του Μαραθωνίου εκείνη την εποχή ήταν 40 χιλιόμετρα και όχι 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, όπως είναι σήμερα και καθορίσθηκε από τη ΔΟΕ το 1908.
Ο 23χρονος Σπύρος Λούης, νερουλάς στο επάγγελμα, είχε μπει την τελευταία στιγμή στον Ολυμπιακό Μαραθώνιο με την προτροπή του Παπαδιαμαντόπουλου, ο οποίος ήταν διοικητής του Λούη, όταν υπηρετούσε τη θητεία του στο στρατό και γνώριζε καλά ότι διέθετε μεγάλη αντοχή στο τρέξιμο. Ο νεαρός Μαρουσιώτης δεν εφάρμοσε κάποια συγκεκριμένη τακτική στον αγώνα. Απλώς έτρεχε. Όμως, φρόντιζε να τρέχει με σταθερό ρυθμό κι αυτό ήταν τελικά που μέτρησε στην κούρσα.
Με το που είδε τον Λούη στην κεφαλή της κούρσας τρία χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό, ο Παπαδιαμαντόπουλος μετέβη έφιππος στο στάδιο κι ενημέρωσε αμέσως τον Γεώργιο Α' και τη βασιλική οικογένεια ότι ένας Έλληνας προηγείται. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και μια κραυγή συγκλόνισε το Στάδιο, «Έλλην, Έλλην».
Ο Σπύρος Λούης μπήκε, πράγματι, πρώτος στο Παναθηναϊκό Στάδιο, μέσα σε γενικό παραλήρημα των φιλάθλων. Ο χρόνος του, 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, ήταν ο καλύτερος που είχε σημειωθεί στην απόσταση.

Μαραθώνιος 2010
Την Παρασκευή 29 Οκτωβρίου μπροστά στο Ζάππειο Μέγαρο, ο χρόνος γύρισε στο 490 π.Χ. και αποκαλύφθηκε τι συνέβη μετά το τέλος της μάχης και για ποιο λόγο ο θρύλος του ημεροδρόμου άντεξε στον χρόνο και εξακολουθεί να εμπνέει.
Αφορμή για το ταξίδι στον χρόνο, τον μύθο και την Ιστορία δεν ήταν άλλη από τον Αυθεντικό Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας που γιόρτασε τα 28 του χρόνια μαζί με την επέτειο για τα 2.500 έτη από την Μάχη του Μαραθώνα.

ΕΡΕΥΝΑ: Σοφία Μπουρνατζή
ΠΗΓΕΣ: http://www.athensclassicmarathon.gr/(S(o0rfn545cyzffzu1qi2olw45))/marathon/StaticPage2.aspx?pagenb=21480 http://www.sansimera.gr/articles/238 http://www.visitgreece.gr/ http://hellas.teipir.gr/prefectures/greek/Attikis/Marathonas.htm

www.pass2greece.gr

Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...
Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...